May dalawang bagay na palaging namamali sa paghahati ng bill, at pareho silang pera.
Ang una ay ang sentimo. Ang ₱1,000 na hinati sa tatlo ay ₱333.333… bawat isa. I-round mo pababa ang bawat isa at ₱999.99 ang kabuuan — kulang ng isang sentimo sa perang totoong meron, at may magbabayad niyan. I-round mo pataas at dalawang sentimong wala ang nalilikha. Kaya pinapababa ang lahat dito at ang natitirang sentimo ay isa-isang ibinibigay sa may pinakamalaking natirang bahagi. Laging sumasapat sa bill, at sinasabi kung sino ang nagdagdag ng sentimo.
Ang pangalawa ay ang VAT. Sa Pilipinas, kasama na ang VAT sa presyong nakalagay. Kapag nagdagdag ka pa ng 12% sa kabuuan ng menu, dalawang beses mo itong sinisingil. Kaya hindi ito idinadagdag dito — hinahango ito mula sa kabuuan para makita mo: ₱120 sa loob ng ₱1,120, hindi ₱134.40 sa ibabaw.
At ang service charge ay kinukuha sa halaga ng pagkain, hindi sa buwis.
Kadalasan, hindi. Kailangan nang kasama ang VAT sa presyong nakalathala sa Pilipinas, kaya ang pagdagdag ng 12% sa kabuuan ng menu ay dalawang beses na paniningil. Ipinapalagay ng tool na ito na kasama na ang VAT sa presyo at hinahango ito para makita mo kung magkano ang bahagi nito sa bill — ₱120 sa loob ng ₱1,120, hindi ₱134.40 sa ibabaw. Patayin lang ang checkbox kung alam mong walang kasamang VAT ang presyo, na karaniwan sa corporate invoice at bihira sa menu ng restawran.
Bago. Porsyento ng mga item ang service charge; pagkatapos ay ipinapatong ang VAT sa mga item at sa service charge nang sabay. Kapag binaliktad — kung sisingilin ang service sa halagang may kasama nang VAT — lumalaki ng mga ₱12 ang bill na ₱1,000, at ito ang hakbang na madalas mamali kapag kinakamay ang pagsuri sa resibo.
Dahil may mga bill na hindi nahahati nang pantay. Ang ₱1,000 sa tatlong tao ay ₱333.333… bawat isa, at kapag ibinaba ang bawat bahagi sa ₱333.33 ay ₱999.99 lang ang kabuuan — kulang ng isang sentimo sa perang totoong meron, at may kailangang magpuno niyon sa mesa. Kaya hinahati ang bahagi ayon sa largest remainder: pinapababa ang lahat at ang natitirang sentimo ay tig-isang ibinibigay sa may pinakamalaking natirang bahagi. Laging sumasapat sa bill ang mga bahagi, at pinapangalanan ng pahina kung sino ang kumuha ng dagdag na sentimo sa halip na mag-iwan ng hindi maipaliwanag na pagkakaiba.
Hati-hati ito ng lahat, at iyon naman ang ibig sabihin ng ulam na nasa gitna ng mesa. Ang kabilang paraan — ang pagtanggi sa hilera — ay tahimik na magtatanggal ng halaga nito sa bill, at iyon ang maling walang makakapansin hangga't hindi kumulang ang kabuuan.
Wala. Idinadagdag ang tip pagkatapos ng lahat at hindi ito binubuwisan. Hindi rin tip ang service charge — bahagi ito ng bill, may buwis ito, at ang dami nitong napupunta sa staff ay usapan na ng restawran at ng mga empleyado nito.
Inuulit nito ang kuwentahan sa resibo; hindi ito naghahatol doon. Ang tanong kung tama bang ipinapatong ang service charge, at kung paano ito dapat ipamahagi sa staff, ay nasa Labor Code at labas na sa masasabi ng isang calculator.
Runs entirely in your browser; nothing is transmitted. Philippine menu prices already include VAT, so VAT is shown as part of the bill by default rather than added to it. This reproduces the arithmetic on a receipt — whether a service charge is properly imposed is a matter for the Labor Code, not a calculator. Walang ipinapadala sa mga server namin ang tina-type mo rito — sa browser mo tumatakbo nang buo ang pagkuwenta.
